In de wereld van industriële taxaties en asset management draait alles om marktconformiteit en fysieke staat. Soms klopt de data op het etiket echter niet met de werkelijkheid. Een recente casus van NTAB bij een groothandel in Amerikaanse levensmiddelen legt een pijnlijk waarderisico bloot. Het gaat hier over de doelbewuste manipulatie van THT-data oftewel de Tenminste Houdbaar Tot datum.
Voor curatoren en banken werkt dit als een serieuze waarschuwing. Een voorraad die op papier miljoenen waard lijkt kan door vervalste data veranderen in een enorme kostenpost. In deze uitgebreide analyse duiken we diep in de casus en de juridische kaders. Ook kijken we naar de noodzaak van een grondige audit versus een reguliere taxatie.
Een Magazijn vol Onzichtbare Tijdbommen
NTAB ontving onlangs een opdracht voor de taxatie van de voorraad bij een groothandel in Amerikaanse voedingsmiddelen. De ondernemer gaf vooraf aan dat de voorraadlijsten geen specifieke houdbaarheidsdata bevatten. In een branche waar producten vaak een lange weg afleggen via import uit de Verenigde Staten is een sluitende THT-administratie van levensbelang voor de waardebepaling. Zonder deze data tast een financier in het duister over de werkelijke courantheid van de goederen.
De Eerste Inspectie en het Faillissement
Tijdens de initiële taxatie voerde NTAB de standaardprocedure uit. Dit houdt in dat er steekproefsgewijze controles plaatsvinden op de werkvloer. De aangetroffen producten zagen er op het eerste gezicht goed uit en de verpakkingen vertoonden geen uiterlijke gebreken. Kort na deze taxatie volgde echter het onvermijdelijke faillissement van de onderneming. De curator nam het beheer over en de voorbereidingen voor de afwikkeling van de activa werden gestart.
De Ontluisterende Ontdekking bij de Veiling
De ware aard van de situatie kwam pas aan het licht bij de voorbereiding van de online veiling. Tijdens dit proces wordt elk kavel nauwkeurig geïnventariseerd en gefotografeerd voor potentiële kopers. Hierbij bleek dat het bedrijf zich op grote schaal had beziggehouden met fraude. Men had de THT-data op de producten stelselmatig vervalst. Stickers waren overgeplakt om producten die allang over datum waren als vers te presenteren aan de buitenwereld.
Het resultaat van deze ontdekking was desastreus voor de betrokken bank. Een groot deel van de voorraad was feitelijk onverkoopbaar voor menselijke consumptie. De waarde van de verpande voorraad bleek daardoor plotseling nihil te zijn. In bepaalde gevallen werkte de voorraad zelfs waardeverlagend omdat er hoge kosten ontstonden voor de gecertificeerde vernietiging van de bedorven waar.
